Η ετήσια έκθεση για την Ελλάδα που εξέδωσε το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών στο πλαίσιο των « Country Report of Human Right» αποτυπώνει όλα αυτά που ζούμε τα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης του κυρίου Μητσοτάκη. Ειδικότερα, σε αυτή καταγράφονται το σκάνδαλο των υποκλοπών, η λίστα Πέτσα, τα περιστατικά αστυνομικής βίας, η δολοφονία Φραγκούλη, οι παραβιάσεις της ελευθερίας του Τύπου. Όλα αυτά συνομολογούν την υποχώρηση του δημοκρατικού κράτους δικαίου και την στροφή στην ορμπανοποίηση την οποία η Αντιπολίτευση καταγγέλλει εδώ και μήνες.

Το μαύρο και παρακμιακό τοπίο συμπληρώνεται από την κατάρρευση και υπονόμευση των θεσμών από την κυβέρνηση και τα ολιγαρχικά οικονομικά κέντρα γύρω της. Τα χρόνια που το τιμόνι της χώρας κρατά η κυβέρνηση Μητσοτάκη, θεμελιώδη ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα αμφισβητήθηκαν, υπονομεύτηκαν και απαξιώθηκαν οι ανεξάρτητες αρχές που προσπαθούσαν να κάνουν την δουλειά τους και η καθημερινή διαφθορά και η διαπλοκή των κέντρων λήψης αποφάσεων με τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα στιγμάτισαν την χώρα. Οι υποδομές διαλύθηκαν και βασικά δημόσια αγαθά όπως το ηλεκτρικό ρεύμα και τώρα το νερό μετατρέπονται σε εμπόρευμα και ιδιωτικοποιούνται.

Η διάκριση των εξουσιών έγινε πιο δυσδιάκριτη από ποτέ. Απροκάλυπτες παρεμβάσεις στην δικαιοσύνη ενώ ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου θα ελέγξει τον Υπουργό στο γραφείο του οποίου εργάζεται ο υιός του. Το κράτος καταλύθηκε από τους κομματικούς ημετέρους και ηνία του κοινωνικού κράτους ανέλαβαν άτομα απολύτως εχθρικά σε αυτό τη ίδια ώρα που το εισόδημα των πολιτών συρρικνώθηκε περαιτέρω λόγω των πολιτών επιλογών των ιθυνόντων.

Σε όλες τις σχετικές εκθέσεις αποτυπώνεται η έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους θεσμούς του κράτους. Με δεδομένο πως μια από τις βασικές αιτίες κατάρρευσης των κρατών είναι η αποτυχία των θεσμών, η επόμενη προοδευτική κυβέρνηση καλείται να ανατάξει την υπόσταση του κράτους και της κοινωνίας. 202 χρόνια μετά την ελληνική επανάσταση του 1821, στην χώρας μας αξίζουν πολύ καλύτερα από την σημερινή ζοφερή πραγματικότητα.

«Στις εκλογές τις 21ης Μαΐου η κοινωνία δεν θα ξεχάσει τα τελευταία τέσσερα χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Δεν θα ξεχάσει τα χρόνια της αντικοινωνικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής που οδήγησε την πλειοψηφία των πολιτών στην δυστυχία και την εξαθλίωση.

Τα χρόνια που η δημοκρατία και οι θεσμοί υπονομεύτηκαν και βασικά αγαθά όπως η υγεία, η παιδεία, η ενέργεια και το νερό ιδιωτικοποιήθηκαν.

Τα χρόνια όπου κυριάρχησε η διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, η διαφθορά και οι απευθείας αναθέσεις. 

Τα χρόνια που η πρώτη κατοικία έγινε βορρά στα ξένα funds και απελευθερώθηκαν οι πλειστηριασμοί.

Τα χρόνια που οι «άριστοι» του καθεστώτος Μητσοτάκη απολάμβαναν ασυλία, τύχαιναν ευνοϊκών ρυθμίσεων και ευνοήθηκαν σε βάρος της πλειοψηφίας της κοινωνίας ενώ οι ανισότητες αυξήθηκαν δραματικά και η αισχροκέρδεια καλπάζει. 

Στις 21 Μαΐου θα γυρίσουμε σελίδα επιφέροντας τη μεγάλη πολιτική αλλαγή, με όλες τις ζωντανές, δημοκρατικές δυνάμεις της κοινωνίας, και όχι με τους επαγγελματίες της εξουσίας και τους γόνους των ελίτ, για Δικαιοσύνη παντού».

Φωτογραφικές διατάξεις και «παραθυράκια» για εξαιρέσεις από τις ήδη αποδυναμωμένες ρυθμίσεις προστασίας του περιβαλλοντικού πλούτου της χώρας συνθέτουν το μωσαϊκό ενός νομοσχεδίου που εναρμονίζεται πλήρως με τις απαιτήσεις του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων, καθώς συμπεριλαμβάνει αυτούσιες τις προτάσεις τους για ζητήματα χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού, για τους λιμένες και την αδειοδότηση των Α.Π.Ε.

Εκτός αυτών, όμως,. η κυβέρνηση Μητσοτάκη βάζει στο στόχαστρο το νερό, μετατρέποντας το, επί της ουσίας,  σε εμπορικό προϊόν. Κι αυτό διότι ανοίγει την πόρτα για την ιδιωτικοποίηση ενός κοινού αγαθού ζωτικής σημασίας.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις προβλέψεις του νομοσχεδίου η νεοϊδρυθείσα Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Ύδατος θα εποπτεύει την ορθή εφαρμογή των συμβάσεων παραχώρησης υπηρεσιών ύδατος σε τρίτους. Ωστόσο, οι διατάξεις αυτές έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, το Σύνταγμα και τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, που θωρακίζουν τον κοινωφελή χαρακτήρα της ύδρευσης και το γεγονός ότι το νερό δεν αποτελεί εμπορικό προϊόν για να ρυθμίζεται με καθεστώς αγοράς.

Και παρότι οι περιβαλλοντικοί φορείς και η Ένωση Διοικητικών Δικαστών ζητούν την απόσυρση του νομοσχεδίου και η επιστημονική υπηρεσία της Βουλής εκφράζει σοβαρές επιφυλάξεις για την συνταγματικότητα του, η κυβέρνηση προχωρά ακάθεκτη στην προώθηση του, προσπαθώντας να κάνει το μαύρο-άσπρο. Για μια ακόμα φορά, αγνοεί τις ανάγκες της κοινωνίας και νομοθετεί για τους λίγους σε βάρος των επόμενων γενιών.